Kartal escort sisli bir sabahıydı. Tren raylarının üzerindeki buğu yavaşça yükseliyor, sahilden gelen tuzlu rüzgârla karışarak şehrin üzerine gri bir perde gibi yayılıyordu. Sokaklarda insanlar işe yetişmek için telaşla ateşli yürürken, Derya kalabalığın aksine yavaş adımlarla ilerliyordu. Yirmi üç yaşında olmasına rağmen yüzünde erken çökmüş çizgiler, içinde ise uzun bir ömrün yorgunluğu vardı.
Derya, İstanbul’a geldiğinde umut doluydu. “Kendi hayatımı kuracağım,” demişti. Bir tekstil atölyesinde çalışmaya başlamış, haftalar boyunca dolgun kalçalı uykusuz kalıp para biriktirmeye çalışmıştı. Ama işler kötüye gidince atölye kapandı, patron ortadan kayboldu ve maaşlarını da alamadılar. Derya için hayat bir anda tepetaklak olmuştu. Üstelik kalacak yer parasını ödeyemeyince ev sahibi tarafından kapı dışarı edildi.
Bir süre arkadaşında kaldı, sonra tanımadığı kişiler arasında güvenmeye çalışarak hayatını sürdürdü. En sonunda, hayatta kalmak için kimsenin hayal bile edemeyeceği bir yere savruldu: hayat kadınlığına. Bu bir seçim değil, derin bir çaresizliğin sonucu olmuştu. Derya her gece, Kartal escort dar sokaklarında yürürken içi acıyor ama mecburiyet ağır basıyordu.
O gün yine sahile doğru yürüdü. Dalga sesleri, insanın yüreğini hem rahatlatır sert hem de hüzünle doldururdu. Sahildeki kayalıklardan birinin üstüne oturdu. Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Belki de hayatında ilk kez bu kadar tükenmiş hissediyordu. Çare bulamıyor, yönünü bilemiyordu.
Bir yanıt yazın