Blog

Ümraniye escort ara sokaklarından birinde, dördüncü katın küçük bir penceresinden dışarı bakan Aslı, çoğu zaman kendini şehirden kopuk hissederdi. Aşağıda anal insanlar yürür, arabalar geçer, hayat devam ederdi. Onun hayatı ise sanki aynı yerde takılı kalmıştı. Yirmi üç yaşındaydı ama yaşadıkları, onu olduğundan daha olgun, daha yorgun biri hâline getirmişti.

Aslı bu semte iki yıl önce gelmişti. Elinde birkaç parça eşya, cebinde sınırlı para ve kafasında büyük bir belirsizlik vardı. Ailesiyle yaşadığı sorunlar, evdeki baskı ve sevgisizlik onu bu şehre itmişti. Başta her şeyin düzeleceğine inanmıştı. Ümraniye escort ona iş, özgürlük ve yeni bir başlangıç sunacak sanmıştı. Ama hayat, planlara pek sadık kalmıyordu.

İlk aylar kafelerde çalıştı. Uzun saatler, düşük ücretler… Kazandığı para kiraya yetmiyor, borçlar birikiyordu. Geceleri uykusuz kalıyor, gündüzleri umutsuzlukla cimcif uyanıyordu. Zamanla önüne çıkan yollar daraldı. Kimse onun nasıl bu noktaya geldiğini sormadı; sadece ne yaptığıyla ilgilendi. Aslı, kendini bir sabah hiç istemediği bir hayatın içinde bulduğunda, geri dönüşün o kadar da kolay olmadığını anladı.

Geceleri güçlü görünmek zorundaydı. Korkusunu, utancını, yalnızlığını saklamayı öğrendi. Ümraniye vip escort sertliği ona hızlıca öğretmişti: Duygularını göstermek zayıflıktı. İnsanlara mesafe koymak hayatta kalma yöntemiydi. Her adımını dikkatle atar, her kelimeyi tartarak konuşurdu.

Şile escort serin sabahı, henüz güneş kendini tam göstermeden uyanan genç kadını karşılıyordu. Denizden gelen iyot kokusu, Elvan’ın içini hafifçe ferahlatsa da yaşadığı zorluklar ciğerindeki sıkışmayı bir türlü bırakmıyordu. Yirmi üç yaşında olmasına rağmen hayat, ona ağır bir yük biçmişti. Çocuk yaşta kaybettiği ailesi, sığındığı akrabaların kötü davranışları ve nihayetinde kendini istemediği bir hayatın içinde bulması… Elvan, bu yaşadıklarını hatırlamak bile istemiyordu. Fakat ne yaparsa yapsın, geçmişi omzundan hiç inmiyordu.

Şile escort gelişinin üzerinden neredeyse altı ay geçmişti. İstanbul’un kalabalığında nefes alamayan genç kadın, burada hiç değilse denizin sesinde seksi biraz huzur buluyordu. Gündüzleri bir fırında çalışıyor, geceleri ise başka bir iş yapmak zorunda kaldığı için kendinden nefret ediyordu. Yalnızca bazen çayını getirirken sessizce, “Her insanın bir çıkış yolu vardır kızım,” derdi. Elvan bu sözleri duyduğunda başını önüne eğer, içinden “Benimkisi nerde acaba?” diye geçirirdi.

Bir gün fırına, kasabanın sevilen öğretmenlerinden biri olan Zeynep Hanım geldi.
“İyi misin kızım?” diye sordu, yumuşak bir sesle.
Elvan kısa bir gülümsemeyle, “İyiyim,” dedi.

Kartal escort sisli bir sabahıydı. Tren raylarının üzerindeki buğu yavaşça yükseliyor, sahilden gelen tuzlu rüzgârla karışarak şehrin üzerine gri bir perde gibi yayılıyordu. Sokaklarda insanlar işe yetişmek için telaşla ateşli yürürken, Derya kalabalığın aksine yavaş adımlarla ilerliyordu. Yirmi üç yaşında olmasına rağmen yüzünde erken çökmüş çizgiler, içinde ise uzun bir ömrün yorgunluğu vardı.

Derya, İstanbul’a geldiğinde umut doluydu. “Kendi hayatımı kuracağım,” demişti. Bir tekstil atölyesinde çalışmaya başlamış, haftalar boyunca dolgun kalçalı uykusuz kalıp para biriktirmeye çalışmıştı. Ama işler kötüye gidince atölye kapandı, patron ortadan kayboldu ve maaşlarını da alamadılar. Derya için hayat bir anda tepetaklak olmuştu. Üstelik kalacak yer parasını ödeyemeyince ev sahibi tarafından kapı dışarı edildi.

Bir süre arkadaşında kaldı, sonra tanımadığı kişiler arasında güvenmeye çalışarak hayatını sürdürdü. En sonunda, hayatta kalmak için kimsenin hayal bile edemeyeceği bir yere savruldu: hayat kadınlığına. Bu bir seçim değil, derin bir çaresizliğin sonucu olmuştu. Derya her gece, Kartal escort dar sokaklarında yürürken içi acıyor ama mecburiyet ağır basıyordu.

O gün yine sahile doğru yürüdü. Dalga sesleri, insanın yüreğini hem rahatlatır sert hem de hüzünle doldururdu. Sahildeki kayalıklardan birinin üstüne oturdu. Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Belki de hayatında ilk kez bu kadar tükenmiş hissediyordu. Çare bulamıyor, yönünü bilemiyordu.

Kartal escort sahilinde rüzgâr gece boyunca keskin esiyordu. Denizden gelen tuzlu hava, yirmi iki yaşındaki Duygu’nun yüzüne çarpıyor, saçlarını savuruyordu. Islak kaldırımlarda adımlarını sessizce atıyor, sokak götten lambalarının titrek ışığında yorgun ve hüzünlü yüzünü görüyordu. Bu sokaklar onun için hem yaşam alanı hem de bir mücadele meydanıydı; her adımda hayatın ağırlığını omuzlarında hissediyordu.

Duygu, genç yaşta hayat kadını olarak çalışmak zorunda kalmıştı. Bu hayatı seçmemişti; ailesinin ekonomik sıkıntıları, eğitim eksikliği ve çevresindeki ilgisizlik anal seven onu bu noktaya sürüklemişti. Liseyi tamamlamadan İstanbul’a gelmiş, umut dolu bir gelecek hayal etmişti. Ama şehir onu acımasızca karşılamış, kısa süreli işler ve güvensiz ortamlarla mücadele etmek zorunda bırakmıştı. Geceleri çalışıyor, gündüzleri ise Kartal vip escort küçük odasında bedenini ve ruhunu toparlamaya çalışıyordu.

O gece Kartal escort sokakları alışılmadık sessizlikteydi. İnsanlar evlerine çekilmiş, sahile yaklaşan tek tük araç geçiyordu. Duygu, sahil boyunca yürürken dalgaların kıyıya vurma sesini dinledi. Her dalga, içindeki yalnızlığı ve karışıklığı bir nebze olsun hafifletiyordu. Ama ne kadar derin nefes alsa da hayatın yükü hâlâ omuzlarındaydı. “Bir çıkış yolu olmalı,” diye düşündü kendi kendine. İçindeki umut kırıntısı, yıllarca süren karanlığa rağmen hâlâ canlıydı.

Sahile inen taş merdivenlerden birine oturdu. Ellerini dizlerine bastı, başını hafifçe öne eğdi. Gözlerinden sessizce yaşlar süzüldü. Bu sokaklarda kendine ait hiçbir şey yoktu; ama içindeki direnç hâlâ ayaktaydı. “Ben buraya ait değilim,” diye fısıldadı. “Ama bir gün… bir çıkış yolu bulacağım.”

Kartal escort geceleri soğuk ve sessizdi. Sokak lambalarının titrek ışıkları kaldırımlara düşerken uzun gölgeler oluşturuyor, eski binaların gri duvarlarını karanlık bir hüzünle sarıyordu. Elif, yirmi yaşında genç bir kadındı, ama gözlerindeki dar amcıklı yorgunluk ve omuzlarındaki ağırlık. Evdeki geçimsizlik, ekonomik sıkıntılar ve aile içindeki ilgisizlik, onu genç yaşta hayatta vip kalma mücadelesi vermeye zorlamıştı. On yedi yaşında evden kaçtığında cebinde yalnızca birkaç kuruş vardı ve ardında bıraktığı her şeyin yükü omuzlarındaydı. O günden sonra Kartal escort sokakları hem düşmanı hem de tek sığınağı olmuştu.

Gündüzleri bir kafede veya restoranda çalışıyor, akşamları ise geçim için istemediği yolları seçiyordu. Fakat Elif’in içinde hâlâ umut vardı.

O akşam sahil yolu rüzgârla ateşli sertleşmişti. Elif cebindeki küçük, yıpranmış defteri çıkardı. Defter, yıllardır sakladığı acıların ve hayallerinin tanığıydı. Bir sayfayı açtı ve kendi yazdığı cümleyi okudu:
“Bir gün özgür olacağım. Bir gün hayatımı kendim yöneteceğim.”

Ümraniye escort gecesi, sessizliğin bile yorulduğu bir vakitte başlardı.
Sokak lambalarının ışığı titrek yanar, ıslak kaldırım taşları ay ışığını yansıtırdı.
Elif, yıpranmış montunu biraz daha kapattı. Soğuk, sadece tenine değil, içine de işliyordu.
Kaldırım kenarında yürürken adımlarını saydı; her adım, geçmişinden bir parçayı geride bırakmak gibiydi.

Yirmi yaşındaydı ama omuzlarındaki yük, yaşını çoktan aşmıştı.
Ümraniye escort kenar mahallesinde, küçük bir bodrum katında büyümüştü.
Babası yıllar önce evi terk etmiş, annesi ise hastalıkla ve yoksullukla mücadele ederken yavaş yavaş tükenmişti.
Elif’in çocukluğu, annesinin ilaç kokan odasında geçmişti.
Okulu erken bırakmak zorunda kalmış, hayata “büyük” olmadan büyük davranmayı öğrenmişti.

Önce markette çalıştı, sonra temizlik işlerine gitti.
Ama hayat, her seferinde milf önüne duvarlar ördü.
Bir gün, cebinde sadece bir ekmek parası kalmışken tanıştığı bir kadın, ona “Kimi yollar karanlıktır ama bazen o karanlıkta nefes almak zorunda kalırsın,” demişti.
O cümle, Elif’in aklında yankılandı.
Ve o gece, o karanlık yola adım attı.

Artık geceler onun mesai saatleriydi.
Sokak lambaları, suskun tanıkları.
Kimi onu görmezden geldi, kimi acıdı, kimiyse dolgun memeli küçümseyerek baktı.
Ama o, bakışların arasına sığınmayı değil, onlara karşı ayakta kalmayı öğrendi.
Her sabah eve döndüğünde aynaya baktı.
Karşısında gördüğü kadını tanımıyordu.

Pendik escort sahilinden denize vuran ay ışığı, sanki kentin tüm yalnızlıklarını aydınlatıyordu. Rüzgâr, denizden tuz kokusunu getirirken, sokak kucaktan inmeyen lambaları altında yalnız bir kadın yürüyordu.
O kadının adı Selin’di. Henüz yirmi bir yaşındaydı. Ama gözlerinin altındaki gölgeler, yüzündeki çizgiler, ömründen çok daha fazlasını yaşamış gibiydi.

Selin, Pendik vip escort dar sokaklarından birinde, küçük bir gecekondu evinde büyümüştü. Babasını hiç tanımamıştı, annesi ise yıllarca temizlik işlerinde çalışmış, sonunda hastalanıp yatağa düşmüştü.
Evin her köşesinde oral seven esc rutubet kokusu, çaresizliğin sessizliği vardı.
Selin’in hayalleri vardı elbette… Lise yıllarında moda tasarımcısı olmak istiyordu. Kumaşlara, desenlere hayran kalırdı. Ama hayat hayal kuranlara değil, direnmeye çalışanlara yer bırakıyordu.

Annesi hastalanınca her şey değişti. Önce okul gitti, sonra arkadaşlar, sonra umut. Gündüzleri kafede çalıştı, geceleri temizlik yaptı. Ama ilaç paraları, kiralar, borçlar derken nefes almak bile zorlaştı.
Bir gece, sahilde otururken yanına oturan bir kadın, ona acıyarak baktı. “Bazen insanın yaşamak için gururundan vazgeçmesi gerekir,” dedi.
O cümle Selin’in kalbine kazındı.

Bir süre sonra o da gecelere karıştı. Pendik escort ara sokaklarında, loş ışıkların altında sessiz adımlarla yürür oldu.
Yoldan geçenlerin bazıları onu görmezden gelir, bazıları küçümseyici bakışlarla süzerdi.
Ama kimse onun içinde taşıdığı acıyı, korkuyu ve çaresizliği bilmezdi.

Tuzla escort sabahları hep aynıydı. Denizden yükselen sis, sokak lambalarının sarı ışığına karışır, şehre yorgun bir huzur verirdi. Zehra, bu sessizliğe sığınmayı alışkanlık haline getirmişti. Gecenin karanlığından gündüzün sessizliğine geçerken, her defasında bir parçasını geride bırakıyordu.

Henüz yirmi üç yaşındaydı ama yaşadığı hayat, onu zamanından önce yaşlandırmıştı. Kader, onun için hiçbir zaman adil olmamıştı. Mardin’den İstanbul’a, “bir umut” diye gelmişti. Çalışır, para biriktirir, küçük milf kardeşine okul okuturum demişti. Ama şehir, onu yutmuştu. Ucuz bir pansiyon, günübirlik işler, kötü niyetli insanlar… Derken bir gün, çaresizlik onu istemediği bir yola sürüklemişti.

Şimdi, Tuzla seksi escort arka sokaklarında, gözlerden uzak yaşamaya çalışıyordu. Her gece eve dönerken deniz kenarında durur, dalgaların sesini dinlerdi. “Belki bir gün her şey değişir,” derdi kendi kendine. Fakat sabah olduğunda aynı ağırlık, aynı yorgunlukla uyanırdı.

Zehra’nın hayattaki en büyük korkusu unutulmaktı. Ne ailesiyle, ne eski arkadaşlarıyla cimcif konuşabiliyordu. Onlara göre Zehra artık “yoktu.” Ama o, içten içe hâlâ var olduğunu biliyordu. Her sabah aynaya bakarken, “Ben kötü biri değilim, sadece yanlış yerde düştüm,” derdi.

Bir gün, sahilde yaşlı bir kadına rastladı. Kadın yere düşen çantasını toplamaya çalışıyordu. Zehra koştu, yardım etti. Kadın teşekkür etti ama ardından ekledi:
— “Kızım, gözlerinde çok yorgunluk var. Ama içinde bir ışık da görüyorum.”

O sözler Zehra’nın içinde bir şeyleri kırdı. Belki de uzun zamandır ilk kez biri ona kötü olgun gözle bakmamıştı. O günden sonra değişmeye karar verdi. Kolay olmadı. İş bulmak, geçmişinden kaçmak, kendine inanmak… Hepsi zaman aldı. Ama yılmadı. Tuzla escort Belediyesi’nin kadın destek merkezine gitti, terapi aldı, küçük bir kafede temizlik işi buldu.