Etiket: üsküdar escort

Çekmeköy escort arka sokaklarında sabaha karşı sessizlik hâkimdi. Gece boyunca süren rüzgâr, caddelerdeki çöpleri savurmuştu. Elif, ayağındaki milf yıpranmış botlarla, yorgun adımlarla evine dönüyordu. Saat sabahın beşiydi. Bedeninde yorgunluk, yüzünde hayatın izleri vardı. Henüz 24 yaşındaydı ama yaşadığı şeyler, onu olduğundan çok daha büyük göstermişti.

Elif, Tokat’tan İstanbul’a umutla gelen gençlerden biriydi. Evin en büyük çocuğuydu. Annesi hasta, babası ise işsizdi. Küçük yaşta çalışmaya başlamış, okulunu yarım bırakmıştı. “İstanbul’da iş bulur, para kazanır, ailemi kurtarırım,” demişti. Ama İstanbul, sandığı gibi değildi. İlk zamanlar kondom temizlik işlerinde çalıştı. Sonra bir lokantada bulaşıkçı oldu. Ancak kazancı yetmiyor, her ay borç içinde boğuluyordu.

Bir gün çalıştığı yerden çıkarıldığında çaresiz kaldı. Kira günü gelmişti. Cebinde sadece 20 lira vardı. Soğuk bir akşam, parkta otururken yanına oturan bir kadın ona gece çalışmayı teklif etti. Elif’in ilk tepkisi öfkeydi, ardından sessizlik geldi. Açlık, yalnızlık ve çaresizlik içinde kaybolurken, hayat onu istemediği bir yola itti.

Hayat kadını olarak geçirdiği ilk geceyi hiç unutmamıştı. Sonra bir gece daha, sonra bir sert seven gece daha… Bu böyle sürüp gitti. Zamanla, gözleri boş bakar oldu. Her sabah aynaya baktığında, içindeki genç kızı biraz daha yitiriyordu. Hayat artık sadece hayatta kalmaktan ibaretti.

Ama bir sabah, Çekmeköy Belediyesi’nin panosunda bir ilan gördü:
“Kadınlara ücretsiz barınma, danışmanlık ve meslek eğitimi.”

Bir umutla gitti merkeze. Oradaki insanlar ona acımadı, onu dinledi. Ona ilk kez biri “yeni bir hayat kurabilirsin” dedi. Aşçılık kursuna başladı. Başlarda zorlandı ama zamanla mutfağa alıştı. İlk kez kendi elleriyle bir şey başarmıştı.

Çekmeköy escort arka sokaklarında gece çökmüştü. Cadde lambaları loş bir ışıkla kaldırım taşlarını aydınlatıyor, insanlar evlerine çekilmişti. 21 yaşındaki Elvan, siyah montunun kapüşonunu başına geçirmiş, yavaşça yürüyordu. Ayakları ağrıyor, gözleri sızlıyordu. Arkasında uzun bir gece, önünde sessiz bir yalnızlık vardı.

Elvan, Mardin’den İstanbul’a iki yıl önce gelmişti. Evde şiddet vardı; babasının sert elleri, annesinin vip sustuğu her şeyin bedeliydi. “Kendi hayatımı kuracağım” diyerek kaçmıştı. İstanbul ona ilk başta kucak açar gibi olmuştu ama çok geçmeden anladı: Bu şehir, yalnız olanları daha da yalnız bırakıyordu.

Çekmeköy cimcif seven escort bir arkadaşının yanında kalmış, sonra düşük ücretli bir temizlik işinde çalışmaya başlamıştı. Kira, fatura, yemek derken kazandığı yetmiyordu. Bir gün, çok yorgun ve aç olduğu bir akşam sokakta tanıştığı bir kadın ona “İstersen yardımcı olurum. Geceleri çalışırsan, kolay para kazanırsın” dedi.

O gece Elvan uzun uzun düşündü. Gurur mu, hayatta kalmak mı? Karnı aç, cüzdanı boş, gelecek belirsizdi. Ertesi gün kararını verdi. Ve ondan sonra geceler, onun için başka bir anlam kazandı.

Geceleri yabancı seks arabaların camından kendine bakan gözlerle tanıştı. Kimisi suskundu, kimisi öfke doluydu. Ama en acısı, aynadaki yüzünün yavaş yavaş silinmesiydi. Kendine yabancılaşıyor, geçmişini unuturken bir yandan da geleceğinden korkuyordu.

Bir sabah, belediyeye ait bir duvar panosunda sararmış bir ilan gördü:
“Kadın Dayanışma Merkezi – Psikolojik destek, barınma ve ücretsiz meslek eğitimi.”

İlk başta güldü. “Beni kim anlar?” dedi içinden. Ama birkaç gün sonra kapısını çaldı merkezin. İçeri girdiğinddec İlk maaşını oral aldığında annesine bir telefon bile.

Çekmeköy arkadan veren escort arka sokaklarında gün, sisli bir sabahla başlıyordu. Sokak lambaları henüz sönmemişti. Yağmur hafifçe yağıyor, kaldırımlar parlıyordu. Melisa, başında kapüşonuyla hızlı adımlarla yürüyordu. Bu sokaklar ona yabancı değildi. Her gece, başka bir mücadele, başka bir utanç, başka bir sessizlikle dolup taşan bu caddelerde yaşıyordu.

Melisa 21 yaşındaydı. Hayatın yükünü küçük yaşta omuzlamıştı. Babasını hiç tanımamıştı. Annesiyle Samsun’da başlayan fakirlik ve şiddet dolu hayat, bir süre sonra dayanılmaz hale geldi. Henüz 17 yaşındayken, “İstanbul’da iş bulurum, ayaklarımın üstünde dururum,” diyerek evden kaçtı. Ama İstanbul, onun gibi binlerce genci yutan bir şehir gibiydi.

İlk zamanlar ev temizliğine giderek geçimini sağlamaya çalıştı. Ancak ne kira ne yemek ne de yol parası yetiyordu. Tanıştığı birkaç “ablanın” yönlendirmesiyle, istemeden seks de olsa hayat kadını oldu. “Biraz para biriktirince bırakırım,” dedi. Ama o para hiçbir zaman birikmedi. Zamanla hayatın içinde kaybolduğunu fark etti.

Çekmeköy escort, metro çıkışına yakın bir sokakta kaldığı ucuz pansiyonda geceleri geçiyor, sabahları aynaya bakmadan çıkıyordu. Her sabah, kendisine biraz daha yabancı biriyle uyanıyordu. İçinde biriken utanç, öfke ve yalnızlık her geçen gün onu daha da derin bir karanlığa sürüklüyordu.

Bir gün, metro çıkışında broşür dağıtan bir gönüllü kız ona gülümsedi. Göz göze geldiler. “İstanbul Kadın Dayanışma Merkezi” yazılı broşürü eline milf tutuşturduğunda Melisa hiçbir şey demedi, ama broşürü buruşturup atmaya da kıyamadı.

O gece odasında saatlerce o kağıda baktı. Ertesi gün, çekine çekine merkezden içeri girdi. Onu dinlediler. Anlamaya çalıştılar. Psikolojik destek sağladılar, geçici bir sığınma evi buldular. Zamanla kendine geldi. Kurslara yazıldı, kuaförlük eğitimi aldı.

Bugün Melisa hâlâ Çekmeköy götten escort yaşıyor ama artık geceleri değil, sabahları çalışıyor. Hayat kolay değil ama her yeni gün, geçmişin zincirlerini biraz daha kırıyor. Kendine ait küçük bir aynası var artık. Ve her sabah o aynada, geçmişin değil geleceğin izlerini görüyor.

Çekmeköy escort kıyıya uzak, yüksek apartmanların gölgesinde kalmış bir sokağında yürüyordu Hazal. Saçları dağılmış, makyajı akmıştı. Gecenin sonuna, sabahın ilk ışıklarına doğru yaklaşıyordu. Her sabah olduğu gibi, kendini sorgulayarak yürüyordu evine doğru. Ama “ev” dediği yer, rutubet kokan bir bodrum katından ibaretti.

Hazal 20 yaşındaydı. Henüz birkaç yıl önce, hayal dolu bir genç kızdı. Memleketi Samsun’un bir ilçesinde, lise birinci sınıfta okuldan alındığında sadece 16’sındaydı. Babası borçlarını ödeyemeyince, Hazal’ın çocukluğu bir gecede bitti. Önce tekstil atölyesinde çalıştı, sonra bir markette. Ama kazandığı para yetmeyince, çaresizce İstanbul’un yolunu tuttu. Çekmeköy cimcif escort, ucuz olduğu için yerleşmişti.

Bir gün tanıştığı bir kadın ona “başka bir yol” gösterdi. Hazal önce reddetti. Ama zamanla borçlar, açlık ve yalnızlık onu direncinden vazgeçirdi. “Sadece bir kerelik” demişti kendine. Ama bir kerelik, bir ömürlük bir karanlığa açılan kapıydı.

Aylar geçtikçe Hazal’ın içindeki genç kız sessizleşti. Her müşteriyle biraz daha sustu. Geceleri gülümsemeyi öğrenmişti, ama sabahları aynaya bakamaz olmuştu. Komşuları onun ne iş yaptığını biliyor ama kimse ağzını açmıyordu. Bazen aşağılayıcı bakışlar, bazen sessiz yargılar yetiyordu.

Bir gün, parkta küçük bir çocuk ona topunu uzattı. “Abla oynar mısın?” dedi safça. Hazal ne diyeceğini bilemedi. O anda kendi çocukluğu, hayalleri ve kaybettiği yıllar bir yumruk gibi geldi oturdu göğsüne. Gözlerinden yaşlar süzüldü.

O gece farklı bir karar aldı. İnternetten kadın dayanışma merkezlerini aradı. Cesaretini toplayıp sabah oraya gitti. Konuştukça, yıllardır içinde milf tuttuğu her şey döküldü. Onu yargılamadan dinleyen insanlar vardı. İlk defa birileri ona “haklısın” dedi. O an anladı ki yalnız değil.

Kısa süre içinde bir sığınma evine yerleştirildi. Temizlik işi buldu. Gece seks sokaklarında değil, gündüz penceresi olan bir odada yaşamaya başladı. Hâlâ çok gençti. Belki çok şey kaybetmişti, ama hâlâ umudu vardı.

Maltepe escort dar sokaklarında, denizin tuzlu kokusuna karışan sigara dumanı ve yorgun bakışlar arasında yürüyordu Elif. 23 yaşındaydı. Yaşı gençti ama yüreği, bir ömrün ağırlığını taşır gibiydi. Küçük yaşta annesini kaybetmiş, babasıysa bir gün çıkıp gitmişti. Yetimhanede escort geçen yılların ardından hayata tek başına tutunmaya çalışmıştı ama hayat adil davranmamıştı ona.

Bir gün evsiz kalınca, tanımadığı bir kadının uzattığı sigara paketini ve içindeki kartviziti aldı. Kadın, “Yardım istersen ara” demişti. Yardım sanmıştı ama sonrasında neyin içine çekildiğini anlaması uzun sürmedi. Elif, Kadıköy’den sonra Maltepe’ye taşınmış, buradaki eski bir apartmanın bodrum katında kalmaya başlamıştı. Çalıştığı bar, gün seks geçtikçe ona daha ağır geliyordu. Müşteriler, içkiler, sabahlara kadar süren sohbetler… Ve zamanla istemediği şeyleri yapmak zorunda kalışı.

“Benim seçeneğim yoktu,” diyordu bazen aynaya bakarken. Ama o aynada artık cimcif kendini göremiyordu. Gözlerinin içindeki ışık sönmüş, hayalleri sisin ardında kaybolmuştu. En çok da çocukken kurduğu o basit hayali özlüyordu: Sıcacık bir evde, camdan kar yağışını izlemek…

Bir gün sokakta yürürken, lise yıllarından arkadaşı Gülcan’ı gördü. Gülcan onu tanımadı önce. Elif’in üzerine sinen yorgunluk, makyajla bile gizlenemiyordu. Yine de selam verdi, utana sıkıla. Gülcan önce şaşırdı, sonra sarıldı Elif’e. “Sana yardım edebilirim,” dedi. Ama Elif artık yardımı kabul edecek bir halde değildi. Çünkü ona göre kimse gerçekten yardım etmiyordu. Her iyilik bir bedel getiriyordu ardında.

Yine de o gece düşündü. Acaba bu seferki yardım gerçek olabilir miydi?

Sabah olunca Gülcan’ın verdiği oral numarayı aradı. Kadın sığınma evine yerleştirildi. Terapi almaya başladı. Kolay olmadı. Bazen geri dönmeyi düşündü. Ama her seferinde, Maltepe escort sahilinde sabaha karşı denize doğru yaptığı yürüyüşler ona bir umut veriyordu. O deniz, kirli geçmişi yıkayacak kadar güçlüydü sanki.

Aylar geçti. Elif artık başka kadınlara deva olmaya çalışıyordu. Hayat kadını olarak başladığı yerde, artık hayat kurtaran bir kadın olmaya çalışıyordu. Maltepe hâlâ aynıydı. Ama Elif değişmişti.

Maltepe escort gri gökyüzü, o sabah diğer sabahlardan farklı değildi. Yelda, Rıhtım’a bakan götten bir apartmanın bodrum katında yaşıyordu. 24 yaşındaydı ama yaşadıkları onu çok daha yaşlı hissettiriyordu.

Yelda liseyi yarım bırakmak zorunda kalmıştı. Önce kafelerde garsonluk yaptı, sonra bir tekstil atölyesinde çalıştı ama hiçbir yerde uzun süre tutunamadı. Kira, elektrik, su, kardeşlerinin okul masrafları…

Bir arkadaşının aracılığıyla hayat kadınlığı yapmaya başladı. İlk zamanlar her şey bulanıktı; yüzüne taktığı makyaj, içine bastırdığı korkular… Geceleri Maltepe sokaklarında ya da müşterilerin gösterdiği apartman dairelerinde geçiyordu. Gündüzleri ise yorgunlukla ve sessizlikle doluydu. Kimseyle göz göze gelmiyor, kimseye hikâyesini anlatmıyordu.

Ama içten içe değişmek istiyordu. Her sabah minibüs durağından geçen öğrencileri milf gördüğünde içinde bir şey sızlıyordu. Okuyamadığı kitaplar, yaşayamadığı gençliği vardı içinde. En çok da kendisini gerçekten seven biriyle normal bir hayat kurmanın hayalini kuruyordu.

Bir gün, Maltepe Sahili’nde otururken sokak hayvanlarını besleyen bir kadınla tanıştı. Kadın ona gönüllü olarak çalıştığı bir kadın dayanışma merkezinden bahsetti. Başta çekinse de sonunda merkeze seks gitmeye karar verdi. Bir süre sonra kuaförlük öğrenmeye başladı. Giderek yüzü güldü, dik durmaya başladı.

Yelda, geçmişini sırtında taşımak yerine, geleceğine taş döşemeye başlamıştı. Maltepe escort soğuk kaldırımlarında yürümeye devam etse de artık içi daha sıcaktı.

Maltepe escort gri sokaklarında gece başka akardı. Deniz kıyısına yakın eski bir apartmanın bodrum katında yaşayan 22 yaşındaki Derya, hayatın sert yüzünü çok erken görmüştü. Kocaeli’nin kenar mahallelerinden seks İstanbul’a kaçarken hayalleriyle birlikte yorgunluğunu da getirmişti. Ancak bu şehir, kimseye kucak açmazdı. En azından onun gibilerine…

Ailesi, onu on yedisinde sözde akrabaya “emanet” ettiğinde, Derya’nın hayatı çoktan raydan çıkmıştı. Birkaç yıl içinde barınacak yeri, güveneceği kimsesi ve hayalleri kalmamıştı. Bir sabah Maltepe escort sahilinde otururken cebinde sadece beş lirası vardı. Aç, yorgun ve yönsüzdü. O sırada tanıştığı bir başka kadın, ona “geçici” bir iş sundu. “Bir süre dayanırsan ayağa kalkarsın,” demişti. Oysa Derya’nın girdiği yol, çıkışı olmayan bir karanlıktı.

Geceleri minibüs duraklarının çevresinde bekler, gelip geçen araçlara göz gezdirirdi. Müşterilerle konuşmak için kullandığı ses başka birine aitti; içine gömdüğü, gerçekte kim olduğunu unutturacak kadar oral yabancı bir role bürünmüştü. Gündüzleri ise birkaç saat uyuyup sonra yakınlardaki bir kuaförde çalışarak ayakta kalmaya çalışırdı. Hayat iki ayrı yüz taşırdı onun için: biri acı dolu, diğeri hayatta kalmak için oynadığı rol.

Bir gün, kuaförde saç kestirmeye gelen orta yaşlı bir kadın onunla ilgilendi. Derya’daki sessizliği fark etti. “Kendine neden bu kadar yükleniyorsun?” diye sordu. Derya eskort cevap vermedi ama o gün eve gittiğinde uzun süredir ilk defa ağladı. Çünkü birisi onunla insan gibi konuşmuştu. Yargılamadan. Küçümsemeden.

O kadının verdiği kartvizitte bir kadın dayanışma merkezi yazıyordu. Derya, haftalar sonra cesaretini topladı ve oraya gitti. İçeri adım attığında, ilk defa bir kapı arkasında huzur vardı. Psikolojik destek, geçici barınma ve yeniden meslek edinme fırsatı… Zamanla saç tasarımı kurslarına başladı. Bir yıl sonra kendi küçük salonunu açtı. “Derya Kuaför” tabelası artık Maltepe sokaklarında yeni bir anlam taşıyordu.

Maltepe escort arka sokakları geceyle birlikte sessizliğe büründüğünde, kaldırım taşları bir kadının ayak sesleriyle yankılanırdı. 24 yaşındaki Esra, her gece aynı sokak lambasının altında durur, dudaklarında sahte bir tebessümle geçen arabaları izlerdi. Kimse onun hikâyesini bilmezdi; kimse gözlerinin ardında birikmiş fırtınalardan haberdar değildi.

Esra, Şanlıurfa’nın bir köyünde doğmuştu. Ailesi kalabalıktı, ama yoksulluk daha kalabalıktı. 16 yaşında zorla evlendirildiği adamın tokatlarıyla büyüdü. Bir gece, dayak yediği bir tartışmanın ardından sessizce kaçtı. Elinde sadece bir çanta ve birkaç kuruş vardı. İstanbul’a, hayallerine sığındı. Ama şehir büyük ve acımasızdı. Tanıdığı kimse yoktu, sokaklar da dost değildi.

Bir gün, Maltepe sahilinde otururken, yanına bir kadın yaklaştı. Güzel konuştu, yardım teklif etti. İşte o gün, kaderi bir kez daha değişti. Artık gece çalışan bir “kadın” olmuştu. Ama içten içe hâlâ umut ederdi. Belki bir gün her şey değişir, diye düşünürdü.

Gündüzleri küçük bir odada uyur, geceleri sokak lambalarının altına dönerdi. Çoğu zaman korkardı. Ama zamanla o korku yerini alışkanlığa bıraktı. Maltepe escort taş duvarları arasında kaybolurken, her yeni gün biraz daha görünmez oluyordu.

Bir gece, yoğun yağmurda sokakta beklerken yanına yaşlı bir adam geldi. “Kızım, burası seni öldürür,” dedi. Esra önce gülümsedi, alay ettiğini sandı. Ama adam gerçekten endişeliydi. Cebinden bir kart çıkardı: Bir kadın dayanışma derneğinin bilgileri vardı. Esra o gece düşünmek için odasına döndü. Kartı defalarca inceledi. Ertesi gün derneğe gitmeye karar verdi.

İlk kez biri onu dinledi, ilk kez biri ona “sen değerlisin” dedi. Aylar süren destek, terapi ve yardım sürecinden sonra Esra artık sokaklarda değildi. Bir pastanede çalışıyordu.

Üsküdar escort arka sokaklarındaki dik yokuşlardan birinde, gece sessizliğinde yankılanan topuk sesleriyle yürüyordu Zeynep. Henüz 23 yaşındaydı ama omuzlarında bir ömürlük yorgunluk vardı. Eskiden bu sokaklar milf onun için sadece İstanbul’un bir semtinden ibaretti. Şimdi ise her gecesini tükettiği, sabahlarını sorguladığı dar sokaklar olmuştu.

Zeynep, Anadolu’nun küçük bir kasabasında doğmuştu. Babası çok küçükken ölmüş, annesi yeniden evlenince evde istenmeyen kişi olmuştu. Liseyi bitirdikten sonra “kendi hayatımı kuracağım” diyerek İstanbul’a, Üsküdar escort bir tanıdık evine geldi. Ancak işler umduğu gibi gitmedi. Tanıdık dedikleri kişi onu kısa sürede evinden kovdu. Cebinde birkaç banknot, yanında bir çanta ile kaldı sokakta.

Bir gün Salacak sahilinde otururken yanına gelen bir kadın, ona sıcak çay ısmarladı. Kendisini ‘abla’ gibi tanıttı. “Bu şehirde tek başına ayakta kalmak zordur,” dedi. O gece Zeynep ilk kez bir adamla otele gitti. Ağladı. Utandı. Ama bir yerden para kazanması gerekiyordu. “Bir daha yapmam,” dediği şey, zamanla geçim yolu oldu.

Üsküdar geceleri sessiz görünürdü ama bu sessizlik içinde pek çok kadın gibi Zeynep de görülmeden yaşıyordu. Camilerden yükselen sabah seks ezanı onun için uykunun değil, kendine yabancılaşmanın sesiydi. Sokak lambalarının altında beklerken geçen her araba, onun için ya bir umut ya da yeni bir yara demekti.

Ancak bir sabah, yokuşu tırmanırken yorgun düşüp bir eczanenin önünde bayıldı. Gözünü açtığında beyaz önlüklü genç bir kadın ona su veriyordu. Eczacı, onun zor durumda olduğunu anlamış, “İstersen sosyal kızıl esc hizmetlerle iletişime geçelim,” demişti. Zeynep önce korktu. Ama birkaç gün sonra eczaneye geri döndü. Yardım istedi. Onu bir kadın sığınma evine yönlendirdiler.

Zeynep şimdi bir kafede çalışıyor. Az kazanıyor ama alnının teriyle. Geceleri hâlâ kabuslarla uyanıyor, ama artık sabahları umutla bakabiliyor hayata. Üsküdar escort sokakları hâlâ aynı, ama Zeynep değişti. Kendine bir şans daha verdi.

Üsküdar escort arka sokaklarından birinde, kırık bir sokak lambasının altında, Elif her gece aynı kaldırım taşına otururdu. Soğuk gecelerin, ıslak seks kaldırımların ve ürkek bakışların arasında geçen bu hayat, onun seçiminden çok, çaresizliğin bir sonucuydu.

Elif henüz 21 yaşındaydı. Doğduğu köyde yaşanan aile içi sorunlar, küçük yaşta onu İstanbul’a kaçmaya zorlamıştı. Kucağında çocuk yaşta yüklenen sorumluluklarla, büyük milf şehirde ayakta kalmak onun için kolay olmadı. İlk zamanlar temizlik işlerinde çalıştı, sonra bir lokantada bulaşık yıkadı. Ama kirayı, faturayı, yemeği, ulaşımı karşılamak… Tüm bunlar tek başına baş edilebilecek şeyler değildi.

Bir gün tanıştığı bir adam, “Kolay yoldan para kazanabileceği” bir öneride bulundu. Önce tiksinti duydu. Sonra yalnızca bir kez denemeye karar verdi. “Bir kez” zamanla “her gece”ye dönüştü. Ruhundaki yaralar derinleşirken, çevresindeki dünya daha da sessizleşti. Ne bir dostu vardı, ne de arayıp soran bir ailesi.

Üsküdar escort arka sokaklarında hayat gece başlar, sabaha karşı biterdi. Elif için en zor anlar ise güneşin doğduğu saatlerdi. Herkes evine dönerken o, kendisini sıfırlamak isterdi. Ne var ki sabah aynaya baktığında gördüğü yüz ona bir zamanlar hayalleri olan Elif’i değil, hayata küsmüş bir yabancıyı hatırlatıyordu.

Bir gün, bir genç kadın eskort yanına yaklaştı. Üzerinde üniversite çantası vardı. Cüzdanını düşürmüş, Elif fark edip geri vermişti. Genç kadın, ona teşekkür ederken yüzüne dikkatle baktı ve “Adın ne?” diye sordu. “Elif,” dedi kısaca. O kadın, sosyal hizmet öğrencisiydi ve Elif’le konuşmaya çalıştı. Elif, önce uzak durdu. Ama her akşam aynı saatte gelip bir simit uzatması, birkaç kelime etmesi, Elif’in donmuş kalbinde bir kıpırtı yarattı.

Günler sonra Elif konuştu. İçini döktü. Genç kadın, onu bir sığınma evine yönlendirdi. Zor oldu, ama Elif yeniden doğdu. Şimdi küçük bir tekstil atölyesinde çalışıyor. Kaldırım taşları yerine artık kumaş parçalarının üzerinde zaman geçiriyor.